دلم آشفته آن مايهی نازست هنوز مرغ پر سوخته در پنجهی بازست هنوز جان به لب آمد و لب بر لب جانان نرسيد دل به جان آمد و او بر سر نازست هنوز گرچه بيگانه ز خود گشتم و ديوانه ز عشق يار، عاشق كش و بيگانه نواز است هنوز خاك گرديدم و بر آتش من آب نزد غافل از حسرت ارباب نياز است هنوز گرچه هر لحظه مدد مىدهدم چشم...